سال 59 یا 60 بود که توسط شخصی بنام اقای طباطبایی به حاج علی حسن احمدی پیشنهاد شد که با تشکیل تیمی در رتبه بندی تیمهای فوتبال شهرستان بوشهر شرکت کند.
 بدین گونه اولین تیم رسمی محل تشکیل شد که بازیکنانی مثل آقایان؛ احمد بردن، رسول خلیفه ، سید محمدرضا موسوی، حسین شنبدی، اکبر فولادی، مالک انصاری، سید ابوالحسن موسوی، نصرالله فرخ بین ،(محمد شنبدی، رسول انصاری، حیدر خلیفه، ابراهیم انصاریفر، عباس فرخ پور) و.... بازی میکردند واین تیم در دسته دوم قرار گرفت.
 مربی آن تیم آقای اکبر خلیلی بود که بعد از شکستن پایش دیگر خود فوتبال بازی نمیکرد.
 آقای خلیلی در مورد هزینه های تیم میگوید: "از خود بچه ها پول میگرفتیم ، برای انان کفش میخریدیم مثلا" باشگاه کفش خریده."
 بعدها تیم شکل بهتری گرفت تا جایی که برای بازی هلیله جمعیت زیادی از مردم هلیله و شهر به استادیم می آمدند هنوز هم تحریک بازیکنان در زمین برای نوع خاصی از دفع توپ را "هلیله ایش کن" میگویند!
 اکبر خلیلی از خاطره بازی در جام حذفی میگوید: "اگر پاس راشکست میدادیم جام در دستمان بود.در دو نیمه بازی مساوی شدیم. در وقت اضافه حسین خواجه دروازه بان را هم دریبل داد ولی در تاریکی هوا تیر دروازه را اشتباه گرفت وتوپ را بیرون زد و خوشهال از گل زده اش هم بود. همین تاریکی در دقایق پایانی موجب گل خوردن اقای نخعی دروازه بان شد ایشان هم در دید مشکل پیدا کرده بود ."
 یکبار هم پاس در هلیله مهمان بود که در یک بازی زیبا 3 بر یک شکست خورد .آن زمان احمد ابراهیمی برای پاس بازی میکرد.
 برخی از بازیکنانی که بعدها از هلیله به تیمهای خوب شهر پیوستند که همه جزء بهترین تیمشان بودند مثل ؛ عباس خواجه، محمود شنبدی، اکبر ابراهیمی، حسین خواجه، احمد بردن، آرایش، مهربان ... بودند. در نسل بعد بازیکنان با استعداد دیگری هم رهسپار تیمهای خوب شهر شدند که وقت دیگر به ان میپردازیم.قابل ذکر است که آقای خداداد برزگر قبل از همه به ایرانجوان رفت ودر جامهای معتبر کشور هم شرکت کرد.
 اقای خلیلی میگوید: با تیم خوب محل در دسته دوم جایمان خوش بود وعلاقه ای به صعود هم نداشتیم تا بعد از 7-8 سال تیم به دسته پایینتر سقوط کرد ومن از مربیگری تیم جدا شدم.
 بازهم فوتبال هلیله فراز ونشیبهایی داشت که با بیان خاطرات بزرگانی که در آن زمان در این عرصه بوده اند به ان خواهیم پرداخت.