سلام 

چند سال قبل در رکود کامل فوتبال محل (مثل امروز) در میدانهای رسمی دوستی بزرگوار چند نفر از بچه ها را جمع کرد پیشنهاد شروع مجدد را مطرح کرد همگی موافق بودیم. زحمات زیادی کشیده شد که بسیاری خبر نداشتند با افرادزیادی صحبت شد تا اینکه چاره ای جز مربیگری و سرپرستی جمعی تیم پیدا نشد. در راس تمام این زحمات و رفت و آمدها دوست مرحوممان "عبدالرضا شنبدی" بود .

  تمام بچه ها را جمع کرد وتیم تشکیل شد. با تلاش تمام بچه ها تیم صعود کرد اما کمتر کسی دانست عبدی چقدر در این قضیه دخیل است.

  او فضایل اخلاقی زیادی پیدا کرده بود میوه ای بود که به نتیجه رسیده بود. در مسایل مذهبی بسیار بینش یافته بود ودوستار امام حسین(ع) که در عزایش شرکت داشت .چون با ایشان نزدیک بودم شکی ندارم که عارفا" بحقه در این مسیر حرکت میکرد.

  ولی چه کنیم که میوه رسیده زود چیده میشود.

  باز هم محلمان عبدالرضا را برای تلاش در این عرصه صدا میزند .

  ولی صد حیف...

   با ذکر فاتحه ای روحش را شاد و یادش را گرامی بداریم.

امید که چنین علمی بر زمین نماند.